Saraçoğlu Bildirisi & Euro 2016 Şehirleri

Bu konu Mehmet Demirkol'un da topa sert girmesiyle gündeme öyle hızlı bir giriş yaptı ki istisnasız herkesin konuyla ilgili bir fikri, bir görüşü var. Kimisi benim takımımın stadı niye yok diyor, kimisi şehri. Kimisi de Demirkol gibi adaylığı bir "Türkiye'yi birleştirme projesi" olarak görüyor ve dağılıma hayıflanıyor. Aslında şehir dağılımı belli gibi ama bildirimi bekleme taraftarıydım yine de, o zaman daha farklı detayları da öğrenme şansına sahip olacaktık ama şu durumu es geçmek doğru olmayacak. Bu işi az çok takip ettiğine inanan biri olarak herkesin kendi penceresinden baktığı şu durum hakkında bir şeyler söylemem gerek. Yazıya başlamadan da şu meşhur kriterler ne diye merak edenler olur diye UEFA dökümanının linkini vereyim.

İlk önce Saraçoğlu bildirisinden başlamak lazım tabii, bu "bizim stad niye yok?" ana fikirli yazı olmasa belki bu da tartışma da bu kadar sert yaşanmayacaktı sonuçta. Bunun nedeni aslında fazlasıyla açık. İstanbul'dan en fazla iki stad bildirilecek ve bu iki stadyumdan birisi finale ev sahipliği yapacağı için 60 bin kapasiteli olmak zorunda. (Bkz. Görsel 2) Zaten atıl durumda bulunan Olimpiyat stadyumu varken tutup da başka bir şehre yeni bir 60 bin kapasiteli stadyum yapmak absürdlük, absürdlüğün de ötesinde ciddi maliyetli bir iş olurdu. Bu açıdan tahtaya ilk yazılması gereken stadyum Olimpiyat Stadı.
İkinci stadyum için de TT Arena ismi öne çıkıyor doğal olarak, İstanbul'un en yeni ve en modern stadyumu olarak. Saraçoğlu neden yok bu sebeple yanlış soru, Saraçoğlu'nun bu iki stadyumdan ne üstünlüğü var diye sorulması gerek sorunun, alınan cevap da her şeyi ortaya koyacaktır. Bu iki stadyum da gerekli çevre düzenlemeleri için en uygun iki stadyum, Saraçoğlu'nun 30 bin kişiye oynanan UEFA Kupası finalinde bile sıkıntı yaşadığı ortada, onu bırakın lig derbilerinde bile trafik açısından büyük problemler yaşanıyor. Elinizde her açıdan daha iyi koşullarda bir stadyum varken Saraçoğlu'nu tercih edilmesi gerektiğini söylemenin hiçbir rasyonel açıklaması yok. Bu açıklama da "Galatasaray'ın stadı varken bir şeyler söylemeliyiz." öngörüsüne istinaden yapılmış göstermelik bir açıklamadır diye düşünüyorum, zaten teknik açıdan da elle tutulur hiçbir tarafı yok. Sırf Fenerbahçe'nin gönlü olsun diye İstanbul'un en değerli arazilerinden olan Kadıköy'ü de baştan imar etme şansının olmadığını düşünürsek. Saraçoğlu'nun bir yanı okul, diğer iki tarafı ev, nasıl düzenleyeceksiniz böyle bir bölgeyi?Üstelik Galatasaray'ın Mecidiyeköy'de stad yapma ısrarlarına rağmen stadın şehir dışına alınmasının en önemli nedenlerinden birisi de olası Avrupa-Dünya futbol şampiyonları adaylıklarında bu stadyumu İstanbul ayağında kullanabilmekti. Eldeki zibilyon tane kriter düşünülerek planlanmış, kurgulanmış bir proje olan TT Arena varken tutup da "o Galatasaray'ın stadı, bizimki olsun olacaksa" demek kulüp milliyetçiliğinden başka bir şey değil. Hazır stad varken niye TT Arena diyenlere ise turnuvanın 2016'da düzenleneceğini hatırlatmak lazım.

Ha, derseniz ki İstanbul'da 3 stadyum olmalıydı, Saraçoğlu da imkanlar zorlanıp teknik detayları zorlayıp sokulsaydı, belki derdim ama bu da adaylığımızı ciddi anlamda tehlikeye sokacaktı statüye uygun olmadığından. Zaten TFF'nin bugünkü bildirisinde bu yönde bir girişim olduğu ancak daha önce birkaç kez istisnai sebeplerle esnetilen bu kuralın Türkiye için işletileceği cevabı alınmış, alınması da normal zaten. Türkiye'nin yüz ölçümü ya da şehir sayısı açısından bir problemi yok, hatta görüldüğü üzere "O niye yok, bu niye yok?" tartışmaları yürütülüyor. Saraçoğlu'nun da aday stadlar arasında yer almasını sağlayacak son makul seçenek de bu yüzden elenmiş oluyor. Şunu da eklemiş olayım, Saraçoğlu muhalifi değilim, Olimpiyat stadının sağladığı şartları sağlayabilme imkanı varsa Saraçoğlu'nu kırk kere tercih ederim ama şu anda mümkün olmayan bir varsayım üzerinden mevcut seçimi eleştirmek bence fazla havada kalıyor.Stadyum tartışmalarını bir kenara bırakalım, bir de seçilen diğer şehirlere bakalım. İzmir, Ankara, Kayseri, Konya, Antalya, Eskişehir ve Bursa. Bu şehirler neden seçildi sorunun en net cevabı ulaşım. İstanbul-İzmir otoyolu Bursa'dan da geçiyor, aynı şekilde İstanbul-Ankara hızlı treninin Eskişehir'den geçtiği gibi. Güzergah İstanbul-Eskişehir-Ankara-Konya-İzmir şeklinde devam ediyor ve bütün aday şehirleri birbirine bağlıyor. Bu da kısa sürede isteyen herkesin demiryolu bu şehirler arasında dolaşabilmesi demek. Bu güzergah dışında kalan iki şehir var, Kayseri ve Antalya. Antalya, konaklama imkanı ve turizm potansiyeli sebebiyle vazgeçilmez bir tercih, Kayseri ise stadyum projesini tamamlamış tek şehir olarak öne çıkıyor. Bana göre üç metropol dışında kalan en potansiyelli şehir olan Adana bile sırf bu ulaşım ve turizm potansiyeli sebebiyle dışarda kaldı, büyük tartışma yaratan Trabzon'un bile önüne yazılması gereken şehir bence Adana. Dışarda kaldı dediğimiz iller hangi kriterlere göre bu şehirlerden üstün, bunu da dile getirmek lazım o yüzden.

Trabzon, ulaşım açısından belki de bu ülkenin en zorlu coğrafyalarından biri, hadi o problemi yoksaydık diyelim, Trabzon'u ikileyecek şehir hangisi olacak, bu şehirde turizm potansiyelinin de mevcut olması gerekiyor. Ne Trabzon bu açıdan uygun, ne de etrafta bu kritere yaklaşabilen bir şehir var. Futbol kültürünün mevcut olduğu ender şehirlerdendir Trabzon, şampiyon takım da çıkarmıştır eyvallah ama bunun ötesinde bir şeyler söylemek malesef mümkün değil. Spor Bakanı Faruk Özak'ın her şehirden çok Trabzon'un proje kapsamına alınmasını istediğini tahmin etmek de zor değil hani. Trabzonlu arkadaşlarım kusura bakmasınlar ama dışarda kalan şehirler arasında dahi Trabzon'un önüne yazılması gereken şehirler var, yukarda da belirttiğim gibi. Buna Gaziantep'i, Şanlıurfa'yı da katabiliriz.Son olarak şu harita meselesine geleyim ki bence olayın ajite edildiği nokta burası. Türkiye 81 ilin, 8 bölgenin bulunduğu geniş bir coğrafya ve bir futbol turnuvası düzenlenecek. Sırf bütün Türkiye'yi temsil edecek diye her bölgeden bir ili belirleyip mi başvurmak gerekiyor turnuvaya? En önemli kriterlerin başında ise kısa süreli ve güvenli ulaşım geliyor, bunu sağlamak mümkün müdür 'istenilen' şehirlerin dahil edilmesi durumunda. Rasyonel olarak mümkün olmayan taleplerde bulunuluyor, bunlar olmayacaksa da aday olmayıverelim deniyor, bunu anlamak mümkün değil. "Ey X efendi" üslubunu hiçbir zaman benimsememiş biriyim ama bu tartışmalarda büyük rol oynayan Mehmet Demirkol'un adını anmak isterim burda. Haklı olduğu yönler elbette vardır ancak bırakın diğer parametreleri, sadece coğrafi koşulları değerlendirse mümkün olmayacağını anlayabileceği bir fikri dillendirip "Bu da olmayacaksa turnuva olmasın" demek bence en hafif tabirle popülizmdir.

Euro 2016 adaylığı, Türkiye'de barışı sağlama projesi değildir, Türkiye'nin doğusunun problemleri de Euro 2016'da yer almamakla sınırlı değil. Ülkemize bu turnuva nasıl gelecekse o şekilde gelmelidir. Diyarbakır'ın olduğu kadar bu yukarda sayılan 7 ilin de futbol yatırımına ihtiyacı vardır, popülist ve yüzeysel yaklaşımlara kurban edilmemesi gereken değerli bir projedir Euro 2016 adaylığı. Trabzon büyük bir futbol şehridir, kabul, yeni bir stadyum oraya da yapılsın, o da kabul ama bunu ajite edip projeyi baltalamak hem projeye emek verenlere hem de bu turnuvanın alınması durumunda futbol kültürünü 3-5 adım öne taşıyacak Türkiye'ye büyük bir haksızlıktır. Kulüp, şehir, ülke milliyetçiliği yapmadan önce bunları düşünmek lazım. Trabzon da olsun, Gaziantep de, Diyarbakır da, Adana da. Peki hangi şehir olmasın arkadaşlar ve çıkarılan şehirlerin sağladığı hangi kriterleri yeni şehirler sağlayacak? Birisi de bu sorunun cevabını versin. Haritaysa Türkiye haritası değil, olsa olsa yukarda görülen hızlı tren haritasıdır, daha fazlası değil...

Ferguson'un Sakızı


Skysport'ta bu tip ilginç detayları kovalayan bir program var, Gerrard'ın maç içinde robot dansı yapmasını falan yakalıyorlar. Bu seferki icraatları ise Ferguson'ın sakızıyla ilgili ufak bir detay. Ferguson'un sakız tutkusunu hepimiz biliyoruz, onun maçlara sakızsız çıktığını ben daha görmedim ama bu sefer durum biraz daha farklı. Koskoca Sir, yere düşürdüğü sakızı alıp ağzına atıyor. Devamında da sakızdan sıkılınca ağzından çıkarıp çaktırmadan yere attığı görülüyor. Video aslında baya eski ama etrafa biraz bakındım, göremedim. Görmeyenler olmuştur, sabah sabah gülümsemek isteyenler olur diye koyuyorum bir istisna yapıp...

Avrupa Liglerinde Son 10 Yılın Unutulmazları #2: Premier Lig

Son 10 yılda en büyük değişimi geçiren lig şüphesiz İngiltere Premier Ligi oldu. Yabancı sınırlamasını sayı değil kalite üstünden yapan EPL, kulüplere dışardan sermaye aktarılmaya başlanmasıyla büyük bir transfer çılgınlığının içinde buldu kendisini. Dolayısıyla ligin bir 10 sene önceye oranla çok daha 'az İngiliz' olduğunu söylemek basit bir tespitten fazlası değil. Bu süreci en iyi tanımlayan takım ise Chelsea olacaktır. Abramoviç'in kulübü satın alması ve ilk çılgın transfer denemeleri sonrası kulübü Jose Mourinho'ya emanet edişi futbolda yeni bir çağın da başlangıcı oldu. Hem futbolun kendi içindeki taktiksel gelişimi, hem de futbol ekonomisinin yeniden şekillenmesi açısından söyleyebiliriz bunu. Sadece Chelsea de değil elbette, Ferguson'un yeni jenerasyonlar yakalaması, Wenger'in Arsenal'le apayrı bir model kurgulaması, Liverpool'un özellikle İstanbul 2005 sonrasında toparlanması Premier Lig'i büyük bir cazibe merkezi haline getirdi kuşkusuz. 'Dört büyükler' dışındaki kulüpler de dünyanın en kaliteli futbolcularını kadrolarına katabilecek mali yapıya ve prestije kavuşması EPL'yi diğer liglerden çok daha farklı bir noktaya taşıdı. Bu başarının Avrupa kupalarına yansımasını da unutmamak gerekiyor. Şampiyonlar Ligi yarı finaline uzun süredir iki-üç takımla katılır oldular ve Avrupa'yı da domine ediyorlar. 2000'lere Premier Lig'in altın çağı dersek yalan söylemiş olmayız sanırım.

Şampiyonlar

Premier Lig kurulduğundan beri en başarılı organizasyona sahip takım açık ara Manchester United. Lyon, Bayern gibi uzun süreli dominasyona imza atmasa da kadro yapılanmasını tamamladığında ligin bir dönemine damga vurmayı başarıyorlar. Son üç şampiyonluk da dahil olmak üzere 10 yıla tam 6 şampiyonluk sığdırdılar. Bu iki serinin de apayrı jenerasyonlarla başarıldığını eklemek lazım. Arsenal'in ve Chelsea'nin futbolu yeniden tanımladığı iki dönemi de atlamadan elbette. İki ekip de son 10 yıla 2'şer şampiyonluk sığdırarak 92/93 sezonundan itibaren oynanmaya başlanan Premier Lig'de şampiyonluk görebilen dört ekip arasında yer aldılar.

En iyi seriler

En iyi seriler, bir anlamda döneminin en iyi takımlarını da vurguluyor ancak Arsenal'in serisi İngiltere tarihini yeniden yazacak cinstendi, 'en iyi seri' desek yeterli olacaktı belki de. Arsenal, Mayıs 2003'ten Ekim 2004'e kadar oynadıkları tam 49 maçta mağlubiyet yüzü görmedi, hakikaten inanılmaz. Geçtiğimiz sezon Manchester United'ın 14 maçta kalesini gole kapaması da atlanmaması gereken bir seriydi, Noat Samisa'nın rekoru takip ettiği güzel bir yazı dizisi de vardı hatırlarsanız. Ona da selam etmiş olalım.


Son 10 Yılın Karması

---------- ---Van Der Sar-------------

--Essien---Terry---Ferdinand--Cole--

----Ronaldo---Lampard----Gerrard---

-------Rooney--Drogba---Henry------

Mansiyon ödülü: Ryan Giggs

Avrupa Liglerinde Son 10 Yılın Unutulmazları #1: La Liga

Son zamanlarda hem Avrupa Liglerine hem de moda olan son 10 yıl değerlendirmelerine uzak kaldım ama hastalık sebebiyle odama kapanmışken son üç günü iyi bir yazı dizisiyle kapatmak iyi gider diye düşündüm. Avrupa liglerinde kısa turlar atıp finali de Türkiye'yle yapmak var aklımda, bakalım nasıl olacak?

La Liga
Her daim güzel ve estetik futbol vadeden bir lig olmuştur La Liga ama Avrupa'da daha fazla söz sahibi olması 2000'lerin başına da sarkan 'Los Galacticos' dönemiyle oldu desek yanlış olmaz. Serie A'nın yavaş yavaş popülaritesini kaybetmesiyle birlikte yıldızlar için daha çekici olan La Liga, İtalya'nın pastadaki payını almayı başardı. 2000'lerin başında Zidane ve Ronaldo'yu İtalya'dan koparan İspanya, bu sezon daha büyük bir darbeyi Kaka ve İbrahimoviç'i kopararak vurdu. İngiltere Premier Ligi'nin en önde gelen oyuncusu Cristiano Ronaldo'yu da bunu katarsak La Liga'nın 2000'lerin başından itibaren popülaritesinde ivmeli bir yükseliş olduğunu söyleyebiliriz açıkça.

Şampiyonlar

Son 10 yıla baktığımızda şampiyonluklarda Barcelona ve Real Madrid'in bariz üstünlüğünü görüyoruz. Avrupadaki beş büyük lig için bir yazı hazırlamıştım aslında bununla ilgili, isteyenler aşağıdaki linkten bakabilir. Rekabet rakamlara da yansımış durumda, Madrid'in 4, Barcelona'nın 3 şampiyonluğu var. Bu iki ekibi Valencia 2 kez, Deportivo 1 kez ile takip ediyor. La Liga da Türkiye'ye bu açıdan benziyor, çift kutuplu bir lig görünümünde son 10 senedir. Son iki senedir Barcelona'nın şampiyonluk barajını 85+'ya taşıması ise zirveyle üçüncü arasındaki farkı 17-18 puanlara kadar yükseltti. La Liga'nın Premier Lig'e karşı en büyük eksisi de rekabette çeşitliliğin sınırlı olması.


En iyi seriler


Son 10 yıla baktığımızda yenilmezlik serileri anlamında öne çıkan iki ekip var. İlki 2002'de 22 maçlık bir seride hiç mağlup olmamasına karşın Real Madrid'le girdiği şampiyonluk yarışını son anda kaybeden Nihat'lı, Kovaçeviç'li, Karpin'li, Alonso'lu, De Pedro'lu Real Sociedad. Gerçekten çok iyi bir takımdı o Sociedad, içinde Nihat Kahveci'nin de yer alıyor olması ayrı bir gururdu bizler için. Diğer en iyi yenilmezlik serisi de yine 22 maçla Eylül 2008'den Şubat 2009'a kadar yenilmeyen Barcelona'ya ait. Böyle bir seri sonrası Real Madrid'i ümitlendirecek duruma gelmeleri ama sonra Bernabeu'da rakiplerine tarihin en karanlık gecelerinden birilerini yaşatmaları unutulmazlardan oldu.

Son 10 yılın karması

----------------Casillas----------------

--Alves---Puyol----Hierro---Carlos---

-----------Xavi-----Iniesta-----------

---Messi-------Zidane-------Figo-----

------------------Raul-----------------

20+ Sayı, 5+ Ribaund, 5+ Asist: Tyreke Evans

NBA'de normal sezonun ortalarına doğru yaklaşmışken 'Yılın Çaylağı' ödülü için de çekişme gittikçe artıyor. Michael Redd'in sakatlığı döneminde ciddi süreler alan bu dönemi çok iyi değerlendiren Brandon Jennings, geçtiğimiz aylarda bir maçta 55 sayı atarak NBA'in gündemine oturmuştu. 'Yeni Iverson mı?' sorulara gündeme gelse de belli bir süre sonra şut yüzdesinde düşüş baş gösteren ve Redd'in dönmesiyle psikolojik olarak da baskı altına giren Jennings'in arkasında sessiz ve derinden gelen bir oyuncu vardı, o da Sacramento Kings'in üçüncü sıradan seçtiği kombo gardı Tyreke Evans.

Sacramento Kings'in bu draftta oyun kurucu seçeceği biliniyordu ve en ön plandaki isim İspanya'nın 'wonderkid' oyun kurucusu Ricky Rubio'ydu. Bonservis probleminin onun bu sezon NBA'e gelmesini zorlaştıracağı konuşulmaya başladıkça ilk iki sıradan draft edilmesi beklenen Rubio'nun aşağı kaymasını izledik ama yine de Sacramento'nun onu seçip seçmeyeceği merak konusuydu. Draft gününe gelindiğindeyse Sacramento tarafından daha çok telaffuz edilen isim Tyreke Evans'tı.

Spot ışıkları Brandon Jennings'in üzerindeyken arkadan istikrarlı bir performansla gelen ve takımın yıldız oyuncusu Kevin Martin'in sakatlığı sonrası bir adım daha öne çıkan Evans'ın performansı öyle bir noktaya geldi ki karşılaştırıldığı oyuncu artık Brandon Jennings'ten ziyade efsane çaylaklar. Evans'ın şu anda üzerinde bulunduğu 20 sayı, 5 ribaund, 5 asist barajını çaylak sezonunda geçebilmiş sadece üç oyuncu var. Bunlar Michael Jordan, Oscar Robertson ve LeBron James. Bu oyuncuların hepsi Yılın Çaylağı ödülünü kazanmıştı, Evans'ın da bu performansını sürdürürse ödülü kazanacağını söylemek pek de yanlış olmayacak. Böyle bir performansı çaylak sezonunda gösterebilmiş oyuncular NBA'deki kariyerlerine yıldız statüsünde devam ediyorlar, Tyreke Evans için de bu şimdiden konuşulmaya başlandı. Jennings'in aksine oldukça mütevazi açıklamalar da yaptı ama bırakın Yılın Çaylağı ödülünü, MVP adayları arasında bile adı geçer oldu bu performansla. Kevin Martin'in dönüşü sonrası performansı düşer mi bilinmez ama Sacramento Kings için harika bir seçim olduğu gerçek...

İlk Kramponum: CTR 360

Bülent abinin yakın zamanda yaptığı bir anket vardı hatırlarsanız, kramponlarla ilgili. O ankette 'Kramponunuz var mı?' sorusuna "hiç olmadı" cevabını veren 878 kişiden birisi de bendim. Futbol oynamaya spor ayakkabısıyla giden ve ayakkabısının ön tarafının neden bu kadar çabuk eskidiğiyle ilgili soruları geçiştirmeye çalışan bir gençtim en nihayetinde. Fakat geçtiğimiz haftalarda bunu değiştiren bir gelişme oldu, Nike yetkililerinden birisi sağolsun, yeni kramponları CTR 360'ı onlar için test edip edemeyeceğimi sordu. Ben de memnuniyetle kabul ettim, bu yazının yazılış sebebi de bu deneyimimi sizlerle paylaşmak.

Öncelikle şunu söylemem gerek, kramponun vadettiği daha iyi pas alıp verme, top kontrolü gibi konularda başarılı bir futbolcu olmadım hiçbir zaman, halı sahaların 'koşan, basan, mücadele eden' sıfatları daha uygun kalıyor teknikten ziyade. O sebeple krampon büyük fark yarattı, top kontrolüm %50'ye varan oranda arttı cümleleri kuramayacağım ama futbol oynamayı seven birisi için düşünülebilecek en iyi hediyelerden birisi krampon olsa gerek. Kramponları görünce bir anda bir çocuğun duyacağı türden saf bir heyecana kavuşabiliyorsunuz, futbol sevginizi iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Sırf bu sebeple bile teşekkür etmem gerekiyor kendi adıma.

Kramponun yanında ilgili uzmanlarca hazırlanan bir CD de veriliyor, burda bahsi geçen teknik özelliklerle ilgili profesyonel antrenman görüntüleri var. Siz de bunları uygulayıp kendinizi geliştirme imkanına sahip oluyorsunuz ancak bunları uygulama fırsatı bulamadım açıkçası. Dedim ya, fazla da ümitvar olmamak lazım konu top tekniği olunca. Yalnız antrenmanların iyi hazırlandığını, aldığınız ürünü en kaliteli şekilde sunmaya çalışıldığını söyleyebilirim. İlgili arkadaşlara tavsiye ederim videoları.

Videolar bir kenara da, 'Take it to the next level' reklamındaki oyuncu hissini bana bile hissettiriyorsa kramponda bir keramet vardır herhalde. "Fabregas bana pas atsa, tek vuruş yapsam ve gol olsa..."
Related Posts with Thumbnails