Ülke Puanımız #8: Devre Arası

Yaklaşık bir buçuk saat önce resmi olarak Avrupa kupalarında devre arasına girildi, Galatasaray ve Fenerbahçe hatrı sayılır puanlar toplayarak Şubat ayına kalan iki temsilcimiz oldular. İki sezondur ligde büyük çıkış yakalayan Sivasspor'un Avrupa kupalarına katılırken ligin en zayıf ekiplerinden birine dönüşmesi bizim adımıza ciddi bir talihsizlik oldu, normal şartlarda o turdan ve ligden Avrupa'ya giren ekibimizin Aralık ayına kadar tutunabilmesi gerekiyordu, bu seneki en büyük dezavantajımız bu oldu zaten. Üç takımlı İstanbul triosunun yanına iyi bir takım sokalı yıllar oldu, hala Denizlispor ve Gençlerbirliği'nden dem vurup şehir efsanesi gibi anlatıyoruz. Aslında ligimiz gerçekten iyi olsa bu takımlardan en kötü iki senede bir çıkarabilmemiz gerek ama malesef düzenli katılan Trabzonspor bile yıllardır bir arpa boyu yol alabilmiş değil. Böyle bir durum söz konusuyken Hollanda ve Portekiz gibi ülkelerle rekabet ediyor olmamız dahi büyük başarı. Her türlü başarısızlık bu üç İstanbul kulübüne ihale edilir ancak bir noktada herkesin kendini sorgulaması gerekiyor. Takımlarımızın bir Sheriff Tiraspol'den, bir APOEL'den, bir BATE Borisov'dan bütçe olarak, imkan olarak neleri eksik, bir tartmalılar. Ondan sonra belki önümüzü daha rahat görme şansı elde edebiliriz.

Son haftaya kısaca bakarsak Beşiktaş'ın evinde, Galatasaray'ın deplasmanda kaybetmesi hafta özelinde önemli eksilerdi, Beşiktaş'ın elense dahi kazanması gereken bir maçtı o, keza Galatasaray da liderliğin rehavetine kapılmaması gerekiyordu. Ülke puanından belki de daha önemlisi kendi takım puanı adına, ona da genişçe değineceğiz aradan istifade. Bu haftanın tek kazanımı Fenerbahçe'nin Sheriff galibiyetinden gelen iki puan. İşe rakip penceresinden bakarsak istediklerimizin büyük ölçüde gerçekleştiğini görüyoruz, son iki haftada bizlerden fazla puan toplamalarına rağmen. Hollanda'nın kendi içinde mükemmel senaryosu olan beş takımla devam etme hayali önce Sinan Bolat'a, sonra da Hertha'nın stoperi Kacar'a takıldı. Hem Şampiyonlar Ligi temsilcisi Alkmaar, hem de Heerenveen saf dışı kalmış oldu böylece. Portekiz de triosu dışında sürpriz çıkaramayınca en azından bir nebze baş edebilme şansı elde ettik ikinci devre için.Baktığımızda iki ülkenin de takımlarının yarısı duruyor, yüzdeye vurursak bizim %40, onların %50. Ekstra performans gerekiyor yine de Galatasaray ve Fenerbahçe'den, üstelik bu arada puan farkını da kapatmak gerek. Şubat ayı sürprizlere gebe olur her zaman, iki takımımız da son sekize kapağı atarsa bambaşka şeyler de konuşuyor olabiliriz ama Portekiz'in, Hollanda'nın geçen sezon Ukrayna'nın yaptığını tekrarlama ihtimali de en az bu olasılık kadar yüksek. İlk devrede topladığımız 7.200 puan beş sezon içinde daha şimdiden en iyi ikinci derece, bunu sezonluk ortalamaya vursak 36.000 puan ediyor ki bu şu an bulunduğumuz yerden daha iyi bir derece vadediyor bize. Bu tempoda devam edersek karşılığını alacağız, orası kesin ama bunu kısa vadede tahsil etmemiz mümkün mü, işte orası bu sezon için zor gibi. Dediğim gibi, bu sezon adına ekstra işler lazım, bunu da şimdiden kestirebilmek kahinlik olur. En azından kuralardan sonra belki biraz daha görebiliriz. Liverpool'u Sporting de çekebilir, PSV de, Galatasaray da. Hangisine gelse ciddi bir tehlike, hele Premier Lig'den kopmuş bir Liverpool sanılanın aksine çok daha büyük bir tehlike. Bu tip yan faktörleri de hesaba katmak gerek.

Bizim evrenimizin dışına çıkarsak görmemiz gereken bir Avusturya-İsrail ihtilali var aşağı tarafta, UEFA Avrupa Ligi'ne soktukları birer takım mucizevi performanslara imza atıp ülkelerini taşımaya devam ediyorlar. Özellikle Salzburg'un ilk Avrupa Ligi'ni 18 puanla tamamlaması ve bunu dördüncü torbadan girdiği kurada ve bir İtalyan, bir İspanyol takımının bulunduğu grupta başarması apayrı bir öykü. Kupanın devre arasında bunun ne büyük bir olay olduğuna kendimizce değinmiştik ama 9'u 18'e tamamlayacakları o dönem aklıma gelmemişti. Onlara en yakın performansı ortaya koyan ekip 16 puanla Werder Bremen, son maçında daha ciddi bir hazırlık yapsa Galatasaray da Bremen'i ikileyen ekip olabilirdi. Salzburg'un dışında ortamı şenlendiren bir diğer ekip de Hamburg'u içerde yenerek grup liderliğini son maçta alan İsrail ekibi Hapoel Tel-Aviv oldu. Aslında sezon başında ülke çapında övünç kaynakları Tel-Aviv şehrinin diğer ekibi Maccabi'nin Şampiyonlar Ligi'ne kalışıydı ancak gol dahi atamadan elenen Maccabi'nin yerine 12 puanla grubunu lider bitirmiş ve ülkenin bayrağını Şubat ayına taşımış bir Hapoel Tel-Aviv şehir sakinlerine eminim daha çekici geliyordur şu anda.
Başarı öykülerinden sonra tekrar bizim tarafa dönüp orta vadeli bir perspektif çizelim. Bu sezondan sonra çekişmeye gireceğimiz ülkeler arasında Rusya ve Ukrayna da bulunuyor, Romanya'nın artık rakip klasmanından çıkacağını öngörerek bunu söylüyorum elbette. Üç ülkeye de bakarsak bu sezonki performans anlamında bizim yanımıza yaklaşamıyorlar. Rusya iki, Ukrayna sadece bir takımla devam ediyor Avrupa'da, yüzdeye vurursak bizim altımızda kalıyorlar bariz bir farkla. Onlardan büyük bir atak gelmezse 6.000-6.500 barajını geçmeleri zor, bizim 9 ve üstüne kendimizi atmamız önümüzdeki seneler için en az üç puan fark kapatmak anlamına da geliyor. Yukarda gördüğümüz 3.5 sezonluk tabloda 3.500 puan önümüzde altıncı sırada bulunan bir Ukrayna var, iyi bir seriyle bizden fazla takımla katıldığı için dezavantajlı olan bu ülkeleri geride bırakıp üç takımla Şampiyonlar Ligi rüyamıza tekrar yelken açma şansına sahibiz. Elbette bunun üç sezondan önce gerçekleşmesi mümkün değil ama ligimiz açısından bir devrim arıyorsak bundan büyük de bir fırsat yok. Her geçen sene artan bu performansımız varken çıtayı da burayı koymak gerekiyor zaten, yeter ki İstanbul triosuna destek olacak takımlar çıkarmasını bilelim. Kayserispor, Bursaspor gibi ekipler bu açıdan büyük anlam ifade ediyor. Neyse, yine çok uzaklara gitmeyelim, en azından Galatasaray ve Fenerbahçe'nin kazasız bir kura çekip kendilerini birkaç tur üste atmalarına ihtiyaç var. UEFA sıralamaları çok bilinmeyenli denklemler, bu bilinmeyenleri biraz olsun açabildeysek, kendimizce bildiklerimizi aktarabildiysek ne mutlu bana. Başka bilmek istedikleriniz olursa yorum bölümüne beklerim.

87 Galatasaray Tur 9.1450 1.7735 2.3200 8.0130 9.2175 30.469

Unutmadan, dün akşam sorduğum bilet sorusunun cevabı 87.sıra, dolayısıyla tırmanış da 45 basamak olacaktı. Bu iki cevabı da veren ilk okuyucumuz Aslı Özer oldu. Mert isimli arkadaşımız 87'yi bilmesine rağmen nedense basamak hesabını inatla yanlış yapmış, onu da yarınki yarışmalara bekleriz. Hem öğlen saatlerinde hem de akşam 19.05'te iki bilet daha vereceğiz. Bu sefer yorumu da bol oldu, sanırım daha basit araştırma soruları sormak gerekiyor böyle. Yarın görüşmek üzere...

Avea'dan Galatasaray-Gençlerbirliği Maçına Kapalı Üst Bileti

Diğer iki soru biraz uğraştırıyordu, bu sefer daha kolay soralım. Galatasaray şu an UEFA sıralamasında 42.sırada bildiğiniz gibi. Peki Galatasaray 2007/08 sezonu sonunda kaçıncı sıradaydı ve bu 1.5 sezonda sıralamada kaç basamak yükseldi?

Gecikme için de ayrıca özür dilerim, 19.05 demiştim soru için...

Sturm Graz 1-0 Galatasaray || 'Gelecek' Karanlık...

Galatasaray için prestij maçı olmasının yanında özellikle ön bölge yedekleyicilerinin sınavı anlamına geliyordu bu maç. Uzun süredir şans bulmasını beklediğimiz Serdar Eylik, Aydın Yılmaz'la beraber ileri üçlüde görev alacaktı. Defanssta ise son dönemde formsuzluğun dibine vuran Hakan Balta'nın yerine Caner Erkin, Uğur ve Sabri'nin yokluğunda normalde sol tarafta görmeye alışık olduğumuz Alparslan. Burda ciddi bir Çetin Güngör beklentisi vardı ama A takımdan gönderilmiş olması sebebiyle öncelikle Alparslan'ı görmek istemiş sanırım, olabilir. Orta üçlü standartların altında değildi, tandemde ise Servet ve Emre Aşık görev yapıyordu, Antalyaspor maçındaki performansa bakarsak daha ideal bir ikili izlenimi veriyordu kağıt üstünde.

Maç ise beklentilerin oldukça altında kaldı. Hücumda ön bölge o kadar sorumluluk almaktan uzaktı ki bu konuda iştahlı ve saha içinde bir şeyler yapabilecek tek oyuncu Abdul Kader Keita, takımın ağırlık merkezini iyiden iyiye sağa kaydırdı. Ortadaki Aydın Yılmaz'la pas alışverişlerindeki başarı sıfıra yakındı, verkaç yapmak için attığı topların hemen hepsi Keita'nın Aydın'ı fırçalamasıyla sonuçlandı. Sabri Sarıoğlu ve Uğur Uçar'ın Keita'yı bindirmeleriyle rahatlatması ve alternatif oluşturması önemli bir aksiyondu sağ kanat ataklarını çeşitlemek adına, Alparslan bunu sağlamaktan çok uzak kaldı. Risksiz, elinden geldiğince göze batmamaya çalışan bir oyun sergiledi, halbuki biraz klişe de olsa defansif yönü zayıf, hücum yönü daha ağır basan bir oyuncu olarak bilinilir Alparslan, milli takımlarda görev aldığı zaman açıkta kullanılmışlığı da vardır. Ters ayaklı olmasının bunda payı var mı bilemem ama verilen görevi kotaramadığı aşikar. Yerine giren Çetin Güngör için de farklı şeyler söyleyemeyeceğim açıkçası, o da top kaybı yapmamak için oynadı desek yeri.

Beklenen sorumluluğu almayan bir diğer oyuncu da Serdar Eylik'ti. Sol taraftaki oyuncunun Galatasaray'ın sisteminde daha çok son vuruşlarda ve forveti ikilemede öne çıktığını biliyoruz ama kanat aksiyonlarından bu kadar mı uzak olur bir oyuncu? Maç boyunca Serdar'ın ceza sahasına orta yaptığı sadece bir pozisyon hatırlıyorum, onun da 70'lerde olması lazım. Topla buluşmuyor, top hasbelkader geldiğinde de hata yapmamaya çalıştığından iyice silikleşiyor. Galatasaray altyapısında fazla topla oynadığı için eleştirilen oyunculardan biridir aslında Serdar Eylik, bu silik oyun özgüven açısından büyük bir eksiği olduğunu ortaya koyar ki üst seviyede tutunmanın en önemli şartlarından biridir oyuncunun kendine güveni. Arda Turan'ı 87 jenerasyonunda farklılaştıran bu güven meselesidir, özellikle Aydın'da gördüğümüz bu sorumluluktan kaçma dürtüsünü Serdar'da da görmek beni hayal kırıklığına uğrattı açıkçası.Bugün belki de en farklı ve ilginç görev Aydın Yılmaz'a verilmişti, forvetin yer değiştiği ileri üçlüde ortada kalan teknik kapasitesi yüksek oyuncu olacak ve top geldiğinde pas trafiğini kuracaktı, söz konusu Aydın Yılmaz olunca bunların hepsi teoride kaldı tabii ki. Aydın hiçbir zaman iyi bir pasör olmamıştır, bunun dışında doğru kararları verebilen bir oyuncu hiç olmamıştır. Aydın'daki en büyük eksikler o görevi layıkıyla yerine getirmenin olmazsa olmaz şartları zaten. Pas atacağı zaman şut, şut atacağı zaman pas atan bir adamdan bugün orda iyi bir performans göstermesini beklemek zaten haksızlık. O sebeple bugüne şaşıranlara şaşırmak lazım esas. Aydın zaten bu kadar çok yönlü ve zihinsel gelişime açık bir oyuncu olsa geçen sene KLAB dörtlüsünün bozulduğu her maç Galatasaray problem yaşamaz, Aydın Yılmaz da rotasyonda edindiği yerin hakkını verirdi. O zaman da veremedi, bugün de veremiyor, bence gelecekte de veremeyecek. Galatasaray'dan ayrıldıktan takriben bir sene sonra da zirve ligde kendine şans bulamayan bir oyuncu haline gelecektir, daha fazlasını beklemiyorum ben.

Bugüne dair iyi not verilebilecek tek adam Caner Erkin'di belki de, kondisyonu müsade ettikçe hücuma katıldı, top taşıdı, iyi paslar denedi. Sağdan kullanılan duran topların başına birkaç maçtır onun geçmesi tesadüf değil, Frank Rijkaard onun sol ayağına güveniyor olmalı. Açıkçası maç kadrosunu gördüğümde farklı görevleri kaldırabilme becerisi olan tek oyuncu olarak onu gördüğümden sol bekte Alparslan'ı, sol içte Caner'i, sağ bekte ise Barış Özbek'i göreceğimizi düşünmüştüm ama Frank Rijkaard onu sol beke ısındırıp o bölgede faydalanmak istiyor açıkça, bunu görebiliyoruz. Hakan Balta bu kadar formsuz olduğu sürece de o bölgede süre almaya devam edecektir Caner. Maç kondisyonu kazandıkça üstüne koyacak bir oyuncu olduğundan bahsetmeye gerek yok zaten.

Yalnız işin şöyle de bir yönü var, yukarda saydıklarımın 1-0'lık mağlubiyetle bir bağlantısı yok zira mağlubiyeti getiren bireysel performansın sahibi bu oyunculardan ziyade Servet Çetin'di. Fenerbahçe ve Denizlispor kariyeri de dahil izlediğim en kötü Servet sahadaydı bugün belki de, golde Lavriç'i kaçırışı akıl alır gibi değildi. Bunu telafi etmeye çalışıp hücuma katılayım derken yerini kaybetti, Lavriç'le girdiği hemen her mücadeleden mağlup ayrıldı. Kuvvetiyle rakibini bozan bir oyuncu değil, yavaş ve hamlesiz bir stoper vardı bugün sahada ve beni korkutan bu oldu açıkçası. Antalyaspor maçındaki performansında sağ stoper oynamasının da etken olduğunu düşünüyordum ama onun da geçtiğimiz sezonlarda gösterdiği yüksek performansın çok uzağında olduğu bir gerçek.

Avrupa kupalarında son maçlar her daim bu tür sonuçlara açıktır, olabilir. Takım puanı için önemli olsa da bir şekilde telafi edilir ancak gösterilen performansın açıklaması bunlar üstünden yapılamaz, yapılmamalıdır. Profesyonel kariyerinde sayılı kez Galatasaray forması giyen oyuncuların kendilerini göstermek için elde ettikleri nadir fırsatlardır bunlar. Arda Turan'ın Boleslav maçı sonrası ikinci bir şansı yoktu belki de, arkasında yeni transfer Marcelo Carrusca bekliyordu. 'Göze batmamak' için değil göze batmak için oynamalı bu oyuncular. Bu açıdan iyi sınav vermedi çocuklar, skordan öte Galatasaray adına günü karanlık kılan budur...

Yeni 'Sıfırcılar' : Haifa, Debreceni & Levski, Partizan

Geçen hafta Şampiyonlar Ligi'nin grup aşaması son buldu ve Şubat ayında Avrupa kupalarında devam edecek 24 takım belli oldu. Bunun dışında işin magazin tarafında kalsa da belli olan bir şey daha vardı ki o da Şampiyonlar Ligi tarihinde ilk grup bölümünü puansız tamamlayan iki yeni takımın da diğer yedi ekibin arasına katılmasıydı. Ülke futbolunun bitmeyen geyiklerinden biridir aynı zamanda, hem Mustafa Denizli hem Fenerbahçe söz konusu olduğunda illa dile getirilen bir sıfattır 'sıfırcı'. O dönem için ilginç bir şeydi elbette, Kösice'den sonra Şampiyonlar Ligi adına da bir ilkti ama Fenerbahçe'nin performansı sonrası neredeyse geleneksel hale geldi diyebiliriz bu olay, 2004 yılı hariç her sene hatrı sayılır bir ekip grup aşamasını puansız kapattı. Bugüne kadar puansız Şampiyonlar Ligi'ne veda eden ekipler şöyleydi, daha önce de yazdığımız üzere.

2008: Dynamo Kiev (goals: 4-19) - group: ManU, Roma, Sporting
2007: Levski Sofia (goals 1-17) - group: Chelsea, Barcelona, Werder
2006: Rapid Wien (goals: 3-15) - group: Juventus, Bayern, Brugge
2005: Anderlecht (goals: 4-17) - group: Inter, Werder, Valencia
2003: Spartak Moskva (goals: 1-18 ) - group: Valencia, Basel, Liverpool
2002: Fenerbahce (goals: 3-12) - group: Barcelona, Leverkusen, Lyon
1998: Kosice (goals: 2-13) - group: ManU, Juventus, Feyenoord

***
2009: Debreceni (goals: 5-19) - group: Fiorentina, Lyon, Liverpool
2009: Maccabi Haifa (goals: 0-8) - group: Bordeaux, Bayern, Juventus

Bu sene bu 7 ekibe katılan 2 takım var. Macar şampiyonu Debreceni ve İsrail şampiyonu Maccabi Haifa. Debreceni'nin en azından kapasitelerini ortaya koydukları 3-4'lük bir Fiorentina maçı vardı, takdir edilecek bir şeyler yaptılar ancak Maccabi Haifa için aynı sözleri söyleyebilmek zor. Şampiyonlar Ligi tarihine altı maç sonunda gol atamadan ve puan alamadan elenen ilk takım olarak geçtiler. Kadrolarına bakınca grup aşamasına kalmaları bile başarı denilebilir ama geçen sene büyük sürprizler yaparak buralara gelen Anorthosis, BATE Borisov ve Aalborg, bu sezon ise APOEL'in gösterdiği performanslar ortadayken şu performansın Şampiyonlar Ligi'ne yakışmadığını söyleyebiliriz açıkça. Ben yeni formatın bu performanslarda etkili olduğunu düşünenlerdenim, Atletico Madrid'in 3 puan, -9 averajla elenmemesini de bu paralelde yorumlayabiliriz ancak doğru bir sonuç elde etmek için birkaç sezon daha beklemek gerek yine de. 2011/12 sezonunun sonuna kadar geçerli olan bu statü o dönemde eksikleri göz önünde bulundurulup tekrar elden geçirilecektir.Sıfırcılar demişken önümüzdeki iki gün içerisinde UEFA Avrupa Ligi'nin 'ilk sıfırcıları'nın da belli olacağını atlamamak lazım. Burda şöyle ilginç bir ayrıntı var ki UEFA Avrupa Ligi'nin ilk sıfırcısı bu sezona kadar gösterilmiş en kötü performanslardan birine imza atmış olan Levski Sofya olabilir! Tamam, 2007'de Barcelona-Chelsea-Bremen gibi rüyanızda görseniz doğru değildir diyeceğiniz bir kura çekmiş olabilirsiniz ki o senenin teoride oluşturulabilecek en zor kurasıydı gerçekten ama UEFA Avrupa Ligi'nde sıfır çekmek de neyin nesi! Üstelik Levski Sofya ilk 5 maçta bırakın puan almayı, gol dahi atabilmiş değil. Perşembe akşamı Lazio deplasmanında onurunu kurtarmaya çalışacaklar, eğer büyük bir sürprize imza atamazlarsa Avrupa Kupaları tarihinin en kötüsü olacaklar, o kesin. Grup bölümünü puansız geçmek üzere olan bir diğer ekip de Sırbistan'ın köklü ekiplerinden Partizan. Evlerinde son UEFA Kupası şampiyonu Shakhtar'ı prestij maçında ağırlayacaklar, belki maçı beraberliğe bağlayıp işi kurtarabilirler. Yarın Galatasaray'ın maçını izlerken bir gözüm de bu maçın sonucunda olacak...

Yeni Nesil Altaylılar: Musa Çağıran & Burak Çalık

Türk futbolunda oyuncu yetiştirme geleneği olan kulüpleri saymaya kalktığımızda adını anmamız gereken kulüplerden birisi de Altay. Özellikle Sakarya, Dardanel gibi kalelerin düşmesiyle İstanbul'dan bağımsız genç oyunculara fırsat tanıyan ve bu oyuncuları servis eden kulüp sayısı iyice azaldı, son sezonlarda yükselişte olan bir Bursaspor var. Geçtiğimiz sezon ümit milli takımın da kalesini koruyan Gökhan Değirmenci'yi ve Merter Yüce'yi, ondan önceki sezon da Eren Güngör'ü Kayserispor'a gönderen Altay'ın geçen sezon play-offlarda başarısız olması kadrodaki bu eksilmeleri de göz önüne alınca düşüş yaşayacakları öngörüsünü de beraberinde getirmişti ama Altay zirve yarışında tutunmaya bu sezon da devam ediyor. Bunda en önemli paya sahip oyunculardan ikisi Musa Çağıran ve Burak Çalık'a ise yaşları ve potansiyelleri gereği ayrıca göz atmak gerek.

Musa Çağıran 1992 doğumlu olmasına rağmen genç milli takımlarda kendi yaş kategorisinin üstünde oynayacak fizik kapasitesine sahip bir oyuncu olarak dikkat çekiyordu geçtiğimiz senelerde, adı fazlaca geçiyordu geleceğin yıldızları arasında. Profesyonel düzeyde sahne alması ise bu yıl oldu. Defansın sağında da görev yapabilen Musa, bu sezon Kayserispor'a geçen Merter'in boşluğunu Altay'da dolduran isim. Bununla da yetinmeyen ve ön alanda gol de kovalayan bir kimliği var. Birkaç maçını izleme fırsatı buldum bu sezon, bunların arasında iki gol attığı Giresunspor maçı da vardı. 17 yaşında, Türkiye'de yetişmiş bir oyuncunun bu düzeyde bir hava hakimiyeti olması gerçekten şaşırtıcı, farklı bir fiziği olduğu kesin. Attığı iki golün yanı sıra kaleciden aldığı bir hava topu vardı ki o pozisyon Altay'a son dakikada penaltı getirmişti. Bu sezon kaydettiği 5 golün 4'ünü kafayla atmış olması tesadüf değil. Türkiye'de genelde stoperler için bir kriterdir hava hakimiyeti ancak stoper-orta saha değişimi gibi saha içi rotasyon yapmak istiyorsanız olmazsa olmaz özelliklerden birisidir hava hakimiyeti, bu geçişi de yapabilecek bir oyuncu bir yandan. Birkaç sezon düzenli olarak bu bölgede oynayan bir Musa'nın milli takım düzeyinde de adını duyuracağına şüphem yok. Şutları biraz eksik gibi duruyor, bu konuda üzerine koyabilir mi bilmiyorum ama çalışmalı. Maç tecrübesiyle beraber bu konuda da ilerleme kaydederse en geç 20'li yaşlarının başında İstanbul'a geçiş yapar.

Transferinden söz etmişken Fenerbahçe'nin kendisiyle şimdiden ilgilendiği yönünde bir şeyler duyduğumu söyleyeyim, bir Galatasaraylı olarak beni rahatsız eden bir gelişme açıkçası. Transferi için belki erken olabilir ama Fenerbahçe bonservisini alıp bırakmak istiyorsa çok akıllı bir hamle yapmış olur. Yetiştirdiği oyunculara uçuk bonservis bedelleri biçen bir ekip de değildir Altay, mali durumu da pek iyi olmadığından uygun bonservis bedellerine bırakabiliyorlar oyuncularını. Galatasaray araya girip bu işi bitirirse büyük iş başarmış olur. Madem bu Musa 17 yaşında, neden U17 Dünya Şampiyonası'nda değildi derseniz bunu Altay'da düzenli oynuyor olmasına bağlamak gerekiyor. Chelsea'nin yedek takımında forma giyen ve 92 jenerasyonunun en önemli oyuncusu olan Gökhan Töre'nin de turnuvaya gönderilmediğini hatırlatayım. Zaten geçen sezon bu düzeyde forma giymiyorken U-17 milli takımı havuzunda yer aldığını biliyoruz. Altay maçlarına denk gelirseniz bir izleyin derim.Altay deyince değinmemiz gereken bir diğer genç oyuncu da elbette Burak Çalık (fotoğrafta ortada, 8 numara. Daha iyi fotoğrafını bulamadım bir saate yakın bakmama rağmen). Ümit milli takımın forvet rotasyonunda şu sıralar Kayserispor'daki TV performanslarıyla ismini öğretmeye başlayan Ömer Şişmanoğlu'yla beraber yer bulan Burak, Bank Asya'da 9 golle gol krallığının en önemli adaylarından biri konumunda. Çok diri ve seri bir oyuncu, fuleli denilen cinsten. Kondisyonu da hiç fena değil, rakip defansı ciddi şekilde yıpratıyor.

Yalnız bu enerjisini verimli kullanan bir oyuncu olduğunu söylemek zor, son vuruşlarının yüzdesi daha üst seviye için soru işareti, ayrıca sağ ayağına fazla bağımlı bir oyuncu izlenimi verdi bana. Top sürmesiyle ve hızıyla yaşayan bir oyuncu için çift ayak kullanımı çok daha önemli oluyor, belli bir nokta sağ ayağıyla dikine kat edemeyeceği için topu geriye çekmek zorunda kaldığını gördüm izlediğim her maçında. Skorerliğine ve fiziksel artılarına rağmen Süper Lig'in zirvesinde yer bulacağıyla ilgili şüphelerim var ama kendini bir üst seviyeye atabilir. Takip edilmesi gereken bir oyuncu o da. Geçtiğimiz sezondan beri düzenli oynuyor, bir-iki sene sonra o da gündeme gelecektir, Altay bu sezon Süper Lig'e yükselebilirse seneye Süper Lig'de daha doğru bir izlenim edinme şansını yakalayabiliriz...

Fenerbahçe 3-2 Ankaragücü || Galatasaray Yenince...

İlginç bir ligiz, ilginç bir ülkeyiz hakikaten. Şu maçın psikolojisinin büyük ölçüde bir gün önce oynanan maç üzerinden şekillenmesinin Avrupa futbolunda bu kadar net bir karşılığı var mıdır bilmiyorum ama bugün maç 2-2 gidiyorken pozisyonlar aksi istikameti gösterse dahi 3-2 öne geçecek olan tarafın Fenerbahçe olacağını eminim her izleyici hissediyordu. Meye'nin çıkardığı iki enfes şutun direğin içiyle, dışıyla muhattap olmasına rağmen kaleye girmemesi aslında maçın kaderini çizmişti ama son dakikada Brabec'in vurduğu kafanın bu haftanın tartışmalarının başında geleceğini de atlamamak gerek. Ankaragücü'nün Fenerbahçe'nin attığı kornerde ikinci direğe adam koymaması Güiza'nın golünü getirmişti, Fenerbahçe tartışmalı da olsa 2 puanı Özer'in orda bulunmasına borçlu. Ankaragücü'nün de bir golü faul ya da Özer topla beraber içerde vs vs. ondan söz etmiyorum. Duran toplarda iyi pozisyon almanın maç kurtarabileceğidir demek istediğim.

Fenerbahçe'nin gol atabilmesi için Alex'e muhtaç olduğu bir sır değil, Alex oynadığı zaman da arkası geliyor işte. Bu sefer onu arkadan destekleyecek iki yardımcısı da vardı yanında: Özer Hurmacı ve Mehmet Topuz. 'Revivo görünümlü' Mehmet, Kayserispor'daki değerli günlerini hatırlatan bir performans koydu ortaya, araya attığı toplar büyük tehlike yarattı. Özer Hurmacı'nın ne kadar büyük bir yetenek olduğunu zaten biliyorduk ama bugün maçı çözen oyunculardan biri olmasına rağmen hala temel eksikleri olduğu, bunların başında da şutları ve son vuruşları geldiği bir gerçek. Sol kanatta rakibini sadece top kontrolüyle geçtiği bir pozisyon vardı ikinci yarıda, ardından çıkardığı şuta bakarsın gece ile gündüz kadar farklı iki hareket. Yine de Galatasaray'ın elinden kaçırmasına hayıflandığım bir adamdır Özer, onun yerine İBB-Trabzon maçında iyi bir dripling yaptığı için Aydın'ı tercih etmiş olmamıza ne desem bilemiyorum.

Yalnız Fenerbahçe'nin defanstan top çıkarma becerisi bu konuda sıkıntılı olan Galatasaray'ın dahi oldukça gerisinde, Ankaragücü ön alanda aktif olduğu an eli ayağına dolanan ve topu rakibe teslim eden bir Fenerbahçe defansı görüntüsü var. Bunu Carlos-Bilica-Lugano-Gönül dörtlüsüyle yapıyor olması da ayrıca önemli. Önde top alacak bir Emre Belözoğlu olmayınca, yerine gelen Selçuk'un da kendi vasatının üstüne çıkamaması Baroni'yi de düşürdü, oynadı mı oynamadı mı anlayamadım. Gönül'ün formsuzluğu dillere destan zaten, Carlos da belki de Türkiye kariyerinin son maçını oynadı. Beklerden bir çözüm üretilebilmesi için öncelikle buraya el atmak şart, özellikle sol bekte Santos denenebilir mi diye düşünmüyor değilim. Orası için yumuşak kalıyor olabilir ama skor sıkışınca orta sahanın çıkıp santraforun oyuna girdiği bir ülke burası, Carlos da cezalıyken orayı kime teslim edecek, merak içindeyim. Brezilya'dan sol bek bakınıldığını duydum yine, bakalım o taraftan ne çıkacak?

Ankaragücü ise Galatasaray maçından bugüne maç kazanamamış bir takım olarak sahaya çıkmıştı ama sahaya baktığımızda iyi organize olmuş, Aydın ve Darius Vassell üstünden hiç de fena olmayan hücum varyasyonları çıkaran bir takım görüntüsündelerdi. Hoş, Ankaragücü diyoruz ama sahaya baktığımda 2-0'lık mağlubiyetlerine rağmen Galatasaray'a karşı çok iyi iş çıkardığını düşündüğüm Ankaraspor'u gördüm daha çok. Kalede Senecky, defansta Baki-Brabec, orta sahada Aydın Karabulut, forvette Meye, daha sonra giren Konate. Oyun karakterini belirleyen baskın oyuncular da bunlar, Ankaragücü takviyeli bir Ankaraspor görüntüsü hakimdi maça. Henüz o geçiş sendromunu atlatamamışlar ama kadro hiç de fena değil, Fenerbahçe kalesine de iyi indiler. Defansta da her topu sektirme huylarını törpüleyebilirlerse iyi bir takıma dönüşebilirler ikinci yarı.

Ligin geçici liderliğini Galatasaray'dan teslim aldı Fenerbahçe, Kayserispor ve Beşiktaş'ın yarınki maçlarıyla beraber zirvede hafta kapanacak. Şaka maka 16 hafta geride kaldı ligde, bu sezon sanki biraz daha hızlı ilerledi! Devre arası düşüncelerimizi toparlama fırsatımız olacak, o zaman daha detaylı bir zirve değerlendirmesi gelir. Şimdi "gol mü değil mi" tartışmalarına göz atma zamanı...
Related Posts with Thumbnails